Vurmuyor yüzüne eskisi gibi sanki
Güneşin ısıtmıyor içini
Gelmiyor içinden uzatmak ellerini
Ellerin tutamıyor bir kalbi
Bir kağıt, bir kalem
Bir yanmış, bir sönmüş
Bir bitmiş sigara
Hayatın bu
Sökülmüş, atılmış, kırılmış
Dökülmüş hep paramparça
Yolun sonu bu
Yalnızlık
Saklandığın o küçük delikte buluyor seni
Yalnızlık
Seviştiğin o kalpsiz bedende uyuşturuyor seni
Cem Adrian şarkısı iyi bir tanım olur diye düşündüğüm başlık